Kontynuując temat wyrabiania nawyków treningowych wśród klientów klubów fitness, siłowni, osób pracujących z trenerami personalnymi i innych, którzy chcieliby odmienić swoje życie poprzez aktywność fizyczną, chciałbym w tym wpisie bliżej naświetlić jeden z czynników blokujących tworzenie się nawyku treningowego, o którym ogólnie pisałem w pdf-ie “6 czynników budujących nawyk treningowy”, dostępny pod linkiem.

Mowa tutaj o planowaniu działań. Jak już zdążyliśmy się dowiedzieć, ze wspomnianej publikacji, zaledwie 47% intencji odnośnie rozpoczęcia treningów prowadzi do konkretnego działania (Sheeran 2002). Procent ten możemy znacznie zwiększyć poprzez planowanie zachowań. Na tę kwestię przy formułowaniu nawyków treningowych zaczęto zwracać większą uwagę po tym, jak Profesor Ralf Schwarzer z Freie Universität Berlin sformułował Health Action Process Approach (HAPA), które ma za zadanie ułatwienie zrozumienia luki pomiędzy intencją a działaniem. Według HAPA intencje częściej przekładają się na zachowania, gdy ludzie opracowują szczegółowe plany działania, wyobrażają sobie scenariusze sukcesu i tworzą strategie przygotowawcze do przezwyciężenia trudności mogących wystąpić po drodze.

Wchodząc głębiej w szczegóły, skuteczny plan działania, często nazywany jest planem “kiedy-gdzie-jak”, na przykład: „Planuję chodzić na siłownię, z moim partnerem, w poniedziałek o godzinie 18 po południu i trenować minimum przez godzinę. ” Taki plan, mimo iż jest bardzo ogólny, zawiera wskazówki sytuacyjne i wystarczające szczegóły, aby zakwalifikować to jako plan wykraczający poza zwykłą intencję behawioralną taką jak np: „zamierzam chodzić na siłownię dwa razy w tygodniu ”.

Pora tygodnia i dzień oraz obecność partnera stanowią wskazówki, które mają wywołać akcję. Tworząc plany treningowe dla swoich klientów, nie wystarczy rozpisać treningi na często spotykane dwa/trzy/cztery (dowolne) dni w tygodniu. Aby plan był bardziej skuteczny, należy zawrzeć w nim jak najwięcej szczegółów sytuacyjnych (kiedy-gdzie-jak).

Poza tym skuteczny plan treningowy musi zawierać część mówiącą o radzeniu sobie z przeszkodami.

Gdy plan pierwszego wyboru stanie się nierealny z powodu przewidywanych przeszkód, można aktywować plany radzenia sobie z przeszkodami, które zostały opracowane wcześniej. Takie plany stanowią alternatywę dla początkowego planu treningowego w celu utrzymania postanowienia, na przykład:

  • działania (pływanie zamiast chodzenia),
  • czasu (we wtorek rano zamiast po południu),
  • sytuacji społecznej (z przyjacielem zamiast partnerem),
  • i inne okoliczności.

Plany radzenia sobie z przeszkodami mogą mieć strukturę hierarchiczną zawierającą sekwencyjne wskazówki z kilkoma alternatywnymi odpowiednikami. Przykładem jest: „Jeśli wiesz, że nie będziesz miał czasu na wizytę w klubie po pracy, idź do klubu rano. Rano nie lubisz biegać na bieżni, dlatego zastąp ją cross trainerem lub rowerem. Jeśli to nie jest możliwe, po powrocie do domu wyjdź pobiegać w parku.

Opracowywanie planów radzenia sobie z przeszkodami dotyczy klientów, którzy są w stanie przewidzieć możliwe scenariusze, a także przeszkody, i którzy są w stanie zrozumieć nieprzewidziane sytuacje. Ludzie muszą wyobrazić sobie żywe scenariusze, które uniemożliwiają im wykonanie zamierzonego działania, i muszą stworzyć jeden lub więcej planów radzenia sobie, aby przygotować się na trudy wyrabiania w sobie nawyku treningowego.

Po tym, jak trener z klientem tworzą plan działania, powinni wyobrazić sobie możliwe przeszkody i opracować strategie radzenia sobie z nimi. Planowanie działań i planowanie radzenia sobie z przeszkodami często są stosowane w interwencjach mających na celu zmianę zachowań zdrowotnych czy wyrabianiu nawyków treningowych. Wiele badań udokumentowało dowody udanych interwencji planistycznych. Jednym z moich ulubionych jest: “Implementation Intention and Action Planning Interventions in Health Contexts: State of the Research and Proposals for the Way Forward.” autorstwa Profesora Martina Haggera z University of California i Prof. dr hab. Aleksandry Łuszczyńskiej ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej.

Z własnego doświadczenia wiem, że zatrzymanie klientów w klubach na dłużej, jeśli nie wyrobi się u nich nawyku treningowego, jest niemożliwe. Ci, którzy pozostają z nami na okres przekraczający rok, to niewielki procent ogółu, jaki udaje nam się namówić na kupno członkostwa. Takie narzędzia jak plany kiedy-gdzie-jak i plany radzenia sobie z przeszkodami to bardzo skuteczne, a co za tym idzie mocno ułatwiające działania na drodze do długotrwałej relacji na linii klub-klient.

Artykuł eksperta:

Krystian Kempa

Od ponad 17 lat związany z branżą fitness z czego 11 z nich szlifując swój warsztat poza granicami kraju. Przeszedł wszystkie szczeble kariery – od pracownika technicznego do generalnego menedżera klubów fitness, konsultingowca i szkoleniowca. Pasjonat rynku fitness i zachodzących na nim zmian oraz nowinek, jak sam mówi fitness to dla Niego powietrze, bez którego nie wyobraża sobie życia.

 

 

 

 

Polecamy także:

Jak tworzyć skuteczną ofertę sprzedażową trenera personalnego? – artykuł eksperta